October 24, 2011

پاسخ فخرآور بعنوان یک نویسنده و روزنامه نگار به نیک آهنگ کوثر

آقای نیک آهنگ کوثر عزیز
در وبسایت رادیو کوچه زیر مقاله اینجانب در پاسخ به خبرچین وزارت اطلاعات (احمد باطبی ) کامنتی نوشتید تا کار زشتتان در ارسال نامه برای انجمن قلم کانادا و درخواست حذف نام اینجانب بعنوان عضو افتخاری آن انجمن را توجیه کنید. درست گفتید از شما در جریان کنفرانس اوهایو پرسیدم که چرا اینکار را کردید و از پاسختان قانع نشدم! گفتید که سه سال بازرس انجمن صنفی مطبوعات بوده اید و نتوانستید پیدا کنید که من در کجا، کی و کدام روزنامه قلم می زده ام؟ میخواهم به حافظه تان کمک کرده و یاد آوری کنم که در همان زمان و همان روزنامه مشارکت که شما کار می کردید و کاریکاتورهایتان در صفحه ۱۲ چاپ می شد، من هم ستون ثابتی داشتم در صفحه ۹ که از قیام دانشجویی ۱۸ تیرماه می نوشتم! نام این ستون بود "کی بدونه از مردم بهتر؟" زیر نظر عزیزانی چون ژیلا بنی یعقوب و بهمن احمدی عمویی و با نظارت مستقیم عباس عبدی مطالبم را نوشته و به دست انتشار می سپردم. راستی برای شما اینهمه انکار در خصوص همه کارهایی که اینجانب انجام داده ام و همه جاهایی که بوده ام با وجود این حجم اسناد و مدارک عجیب نیست!؟ نگاهی به آرشیو روزنامه های مشارکت بیاندازید تا مطلب روشنتر شود. برخی از نسخه های این روزنامه را همینجا قرار داده ام که با کلیک بر روی عکسها میتوانی آنرا بزرگتر کرده و به صحت ادعایم ایمان بیاوری


روی عکس هر کدام از روزنامه ها کلیک کنید تا اندازه واقعی تصویر را ببینید. نسخه هایی از روزنامه مشارکت مربوط به زمستان ۱۳۷۸ و بهار ۱۳۷۹ که فخر آور در ستون ثابتی با عنوان "کی بدونه از مردم بهتر!" در آن می نوشت 

در مورد کتابهای منتشر شده از اینجانب هم فرمودید که توضیحم را به خاطر ندارید! برایتان می نویسم تا یاد آوری شود. کتاب نخست اینجانب با عنوان سبز ترین چشم زمین توسط انتشارات اخوان وابسته به انتشارات ققنوس در دیماه ۱۳۷۶ منتشر شد. کتاب دوم رمان اینجا چاه نیست بود که کاندیدای جایزه ادبی پائولو کوئیلو شد و وقتی خبر کاندیداتوری کتاب در روزنامه های ۱۸ بهمن ۱۳۷۹ منتشر شد، صبح روز بعد مامورین وزارت اطلاعات به منزل اینجانب ریختند و دستگیرم کردند تا دوباره طعم انفرادی را بچشم و تمام نسخه خای این کتاب در ایران جمع آوری شد

روزنامه همبستگی - ۱۸ بهمن ۱۳۷۹
اعلام کاندیداهای جایزه ادبی پائولو کوئیلو
زمانی که در انفرادی بودم با کمک دوستانم نسخه ای از کتاب به لس آنجلس فرستاده شد و توسط انتشارات دهخدا به چاپ رسید. دو سال از حکم هشت ساله زندام به استناد این داستان برایم صادر شده بود. حداد، قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب داستان اینجا چاه نیست را توهین آشکار به خمینی و خامنه ای تلقی کرده و چنین حکمی برایم صادر کرد. کتاب سوم یعنی "هنوز هم ورق پاره های زندان!" هم جایزه آنی تیلور را برایم به ارمغان آورد. باز هم عجیب نیست که همه این جوایز بین المللی و حوادث عمدا یا سهوا سعی می شود توسط عده ای فراموش کردانده شود!؟

سه کتاب منتشر شده از امیر عباس فخر آور - سیاوش
 هنوز هم ورق پاره های زندان۱۳۸۴، ایجا چاه نیست ۱۳۷۹ و سبز ترین چشم زمین ۱۳۷۶
نیک آهنگ عزیز، لطفا ادای مظلوم ها را در نیاور که زیاد باورش آسان نیست. فکر نمی کنم نیاز به یاد آوری باشد که همیشه مغرضانه در مورد اینجانب برخورد کرده ای و منصف نبوده ای.! مطمئن هستم نیازی به یاد آوری نداری که چگونه تظاهرات جنبش سبز در واشینگتن را پوشش میدادی و در حالی که عکس خبرچین های وزارت اطلاعات را اسطوره وار منتشر کرده بودی با تغییر زاویه لنز دوربین دفرمه ترین شکل ممکن از چهره اینجانب را به نمایش گذاشتی. عزیزم شنیده ای که به تاریخ می شود دروغ گفت ولی تاریخ دروغ نمی گوید. در پایان اینکه آقای نیک آهنگ کوثر عزیز بعنوان بازرس سه ساله انجمن صنفی مطبوعات یک عذرخواهی به اینجانب بدهکار هستید که البته به بزرگواری خودم آنرا بخشیده و نیازی برای آن نمیبینم، لطفا در آینده درست بازرسی کنید

نکته: سپاس فراوان از سمیه گرامی برای همکاری در دسترسی به آرشیو روزنامه های دوم خردادی

No comments:

Locations of visitors to this page